<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>روش شناسی پژوهش در علوم انسانی</JournalTitle>
                <Issn>2423-5679</Issn>
                <Volume>1</Volume>
                <Issue>2</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2010</Year>
                    <Month>03</Month>
                    <Day>09</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>روش‌شناسی علوم انسانی با رویکرد اسلامی</VernacularTitle>
            <FirstPage>39</FirstPage>
            <LastPage>53</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">16</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>حمید</FirstName>
            <LastName>پارسانیا</LastName>
            <Affiliation>دانشیار - دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID"></Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2009</Year>
                    <Month>05</Month>
                    <Day>05</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">روش شناسی به عنوان یک علم درجه دوم سطوح مختلفی دارد: شیوه های مطالعه، روش شناسی کاربردی، روش شناسی بنیادین و روش شناسی عام یا همان شیوة تفکر به صورت عام وکلی. آنچه که در این مقاله مورد تحلیل قرار گرفته است، روش شناسی بنیادین است. در این مقال به این سؤال اساسی پاسخ داده شده است که چگونه می توان بر اساس انگاره های کلی برگرفته از آموزه های دینی، نظریه ای تولید کرد که روش خاص به خود را داشته باشد. به طور کلی، نظریات مربوط به علومی، که به موضوعات خاص می پردازند، در خلأ شکل نمی گیرد، بلکه بر اساس یک مجموعه اصول موضوعه ومبادی خاصی تدوین می یابد. شناخت آن فلسفه و چارچوب برای بازشناسی نظریه ها ضروری است. چنین به نظر می رسد که، بر اساس انگاره های معرفت شناختی وحی، عقل، نقل، تجربه و حس می توان روش شناسی بنیادین خاص خود جهت تولید نظریات علمی را داشت.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">روش‌شناسی بنیادین</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">روش‌شناسی کاربردی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">انگاره‌های اساسی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اصول موضوعه</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">فلسفه اسلامی وتولید نظریه.</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
