<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>روش شناسی پژوهش در علوم انسانی</JournalTitle>
                <Issn>2423-5679</Issn>
                <Volume>8</Volume>
                <Issue>1</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2018</Year>
                    <Month>01</Month>
                    <Day>09</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>روش‌شناسی استنباط حکم شرعی</VernacularTitle>
            <FirstPage>5</FirstPage>
            <LastPage>22</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">170</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>مهدی</FirstName>
            <LastName>خطیبی</LastName>
            <Affiliation>استادیار - گروه اقتصاد مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000-0003-4122-875X</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2019</Year>
                    <Month>09</Month>
                    <Day>13</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">بدون شک در هر علمی بر اساس روشی خاص به بررسی مسائل آن علم پرداخته می شود. بررسی روش تحقیق در مسائل هر علم، تحت عنوان روش شناسی آن علم قرار می گیرد و بر اساس اصطلاحات رایج در فلسفه‌ی علم، دانش درجه‌ی دو شمرده می شود. نگاه روش شناسانه به هر علمی نقاط ضعف و قوت آن علم را آشکار می کند و به رشد و بالندگی آن کمک می کند. دانش فقه نیز از این قاعده مستثنا نیست و نگاه نقادانه به روش به کار رفته در بررسی مسائل آن می تواند سطح دانش فقه را ارتقا بخشد. روش به کار رفته در تحقیقات فقهی روش اجتهادی نامیده شده است. کاربست روش اجتهادی، با اینکه سابقه ای هزار و دویست ساله دارد، کمتر با نگاه درجه‌ی دوم ارزیابی شده است. تحقیق حاضر به روش تحلیل- توصیفی و با نگاه درجه‌ی دوم به ارزیابی روش استنباط فقهی پرداخته و آن را در سه بخش سامان داده است؛ در بخش نخست به دانش های مقدماتی استنباط اشاره شده ؛ در بخش دوم به بحث درباره‌ی منابع استنباط پرداخته و در بخش سوم مراحل استنباط ذکر شده است.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اجتهاد</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">روش‌شناسی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">روش استنباط</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">روش اجتهادی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">استنباط فقهی</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
            <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://pajohesh.nashriyat.ir/sites/pajohesh.nashriyat.ir/files/article-files/1_7.pdf</ArchiveCopySource>        </Article>
    </ArticleSet>
