TY - JOUR ID - 220 TI - بررسی مفهوم «خودگروی» در اندیشه‌ی فلاسفه‌ی پس از عصر نوزایی JO - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) JA - 9 LA - fa SN - 2423-5679 AU - Yaghoub, jamali AD - دکتری - فلسفه اقتصاد موسسه امام خمینی ره قم Y1 - 2021 PY - 2021 VL - 11 IS - 2 SP - 21EP - 34علوم انسانی ,اومانیسم ,مبانی فلسفی ,عصر‌ نوزایی ,دئیسم ,خودگروی ,DO - AB - مفهوم «خودگروی» یکی از مباحث اخلاق هنجاری است که براساس نوع غایت با تبیین انگیزه‌ی رفتار انسان در نظریات علوم انسانی نقش ایفا می کند. مفهوم «خودگروی» مطرح در نظریات علوم انسانی غربی متخذ از مبانی فلسفی و اندیشه‌ی فلاسفه‌ی پس از عصر نوزایی است. فقدان آگاهی لازم نسبت به مبانی فلسفی و اندیشه های فلاسفه‌ی غرب موجود در نظریات علوم انسانی غربی مسئله ای است که موجب شده تصویر صحیحی از این مفهوم نزد محققان علوم انسانی ترسیم نشود و موجب به کارگیری همان بار معنایی مفهوم خودگروی موجود در علوم انسانی غربی در علوم انسانی اسلامی گردد. این در حالی است که مبانی فلسفی و اندیشه‌ی فلاسفه‌ی غربی مغایر با مبانی و اندیشه‌ی اسلامی است. هدف این پژوهش آگاهی از مفهوم «خودگروی» متخذ از مبانی فلسفی و اندیشه فلاسفه‌ی غرب و آثار آن در نظریات علوم انسانی اسلامی است. این تحقیق به روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد مبانی فلسفی همچون دئیسم، تجربه گرایی، اومانیسم و عقل گرایی در شکل گیری مفهوم «خودگروی» مؤثر بوده و در اندیشه‌ی فلاسفه ای مانند هابز، مندویل، هیوم، نیچه و فروید خود را نشان داده است. UR - https://pajohesh.nashriyat.ir/node/220 L1 - https://pajohesh.nashriyat.ir/sites/pajohesh.nashriyat.ir/files/article-files/2_16.pdf ER -