<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>روش شناسی پژوهش در علوم انسانی</JournalTitle>
                <Issn>2423-5679</Issn>
                <Volume>2</Volume>
                <Issue>1</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2010</Year>
                    <Month>12</Month>
                    <Day>26</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>مشکل تبیین علمی در جامعه شناسی</VernacularTitle>
            <FirstPage>157</FirstPage>
            <LastPage>186</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">31</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>سیدحسین</FirstName>
            <LastName>شرف الدین</LastName>
            <Affiliation>استاد - گروه جامعه‌شناسی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000-0002-2490-0009</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2010</Year>
                    <Month>04</Month>
                    <Day>29</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">تبیین علمی پدیده ها به صورت قیاسی و استنتاج قضایایی از قضایایی عام تر، یکی از روش های بسیار مهم برای کشف فرایندهای علّی و ارتباط ضروری میان پدیده هاست. تبیین در عین اینکه، خود با بهر گیری و ارجاع به قوانین عام صورت می پذیرد، از جمله شیوه های کشف روابط و نیل به قوانین عام است. تبیین علمی عمدتاً با هدف یافتن پاسخ برخی چرایی ها صورت می گیرد؛ سؤالاتی که مطلوب در آنها روشن ساختن اصل و چگونگی ضرورت وقوع حادثه ای، فرایندی یا نظم خاصی در شرایط معین است. به عبارت دیگر، معین کردن شرایط اولیه و زمینه های آفاقی و انفسی خاص که با فرض وجود آنها، تحقق مبین ضرورت و قطعیت می یابد. به بیان روشنی تر، تبیین استدلالی قیاسی است که مقدمات آن از یک یا چند قانون عام آزمون پذیرد و یک یا چند گزاره شخصی و آزمون پذیر و حاکی از خارج تألیف یافته و نتیجه آن، کشف رابطه یا نظم خاصی است که محقق درصدد شناسایی و تبیین آن بر آمده است. مؤلف در این نوشتار درصدد است تا با ذکر نمونه های گویایی، جایگاه تبیین در کشف و توضیح روابط میان وقایع و پدیده های اجتماعی را تشریع کند.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تبیین</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تبیین علّی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تبیین علمی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">فرایند علّی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">قوانین عام.</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
            <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://pajohesh.nashriyat.ir/sites/pajohesh.nashriyat.ir/files/article-files/1_0.pdf</ArchiveCopySource>        </Article>
    </ArticleSet>
