بررسي انتقادي «الگوي نگارش طرح و پايان‌نامه» در حوزه‌هاي علميّه

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال ششم، شماره اول، پياپي 12، پاييز و زمستان 1394

مصطفي همداني/ مدرس حوزه علميه قم     ma13577ma@gmail.com‏
‌دريافت: 07/03/1397 - پذيرش: 22/08/1397
چکيده
پايان‌نامه‌نويسي، يکي از فعاليت‌هاي علمي – پژوهشي طلاب، در سطوح عالي حوزوي سطح 3 و 4 است که در اين مرحله، انتظار مي‌رود قدرت نويسندگي و توانايي آنان در توليد دانش ديني نو، شکوفا شود. حوزۀ علميه الگويي، براي نگارش پايان‌نامه طلاب تدوين کرده است که طلاب ملزم به رعايت آن هستند. اين الگوها، داراي اشکال‌هاي روش‌شناختي متعدد هستند. اين مقاله، به نقد اين الگوها اختصاص دارد و با استفاده از روش توصيفي – تحليلي، در سه بخش سامان يافته است: در بخش نقد صوري، به اشکالات ظاهري از ايرادات املائي الگوها بر اساس مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسي و نيز اشكال‌هاي قلم‌ها پرداخته و در بخش نقد ساختاري، نگاهي به نواقص«ارائة منطقي محتوا» در اين الگوها دارد. نقد محتوايي، بخش آخر اين مقالۀ انتقادي است که در هشت محور به اشکالات اين الگوها، مانند ابهام در برخي مفاهيم، اصرار بي‌مورد بر لزوم ارائۀ فرضيه در همۀ پايان‌نامه‌ها، ارجاع‌دهي نادرست و... پرداخته است.
کليد‌واژه‌ها: حوزه علميه، پايان‌نامه، الگوي پايان‌نامه نويسي حوزه علميّه، نقد الگوي پايان‌نامه نويسي.