رابطۀ معنا و روش در علم ديني و اسلامي؛ با تأكيد بر ديدگاه استاد آيت‌الله مصباح يزدي

سال هشتم، شمارة اول، پياپي 15، بهار و تابستان 1396

محمد‌مهدي نادري قمي / استاديار مؤسسة‌ آموزشي و پژوهشي امام خميني ره     Naderi@qabs.net
دريافت: 2/04/1398 - پذيرش: 01/08/1398

چکيده
پژوهش در هر دانشي مبتني بر روشي است و اعتبار يافته هاي يک علم، کاملاً وابسته به روش به‌کار رفته براي تحصيل قضايا و گزاره¬هاي آن علم است. از‌اين‌رو، مباحث مربوط به روش شناسي را بايد يکي از ارکان مهم و اساسي فلسفة علم به‌شمار آورد. در مورد علم ديني و اسلامي نيز اين پرسش مطرح است که براي تدوين آن از چه روش يا روش هايي مي توان بهره برد؟ مقالة پيش‌رو که با استفاده از روش عقلي و توصيفي- تحليلي نگاشته شده، كوشيده است تا نشان دهد پاسخ به پرسش روش¬شناسي در زمينة علم ديني و اسلامي، بستگي دارد به معنا و مفهومي که ما براي «علم ديني و اسلامي» در نظر مي¬گيريم. در مورد تعريف، معنا و مقصود از علم ديني و اسلامي، احتمالات مختلفي وجود دارد که اقتضاي روش شناختي آنها نيز کمابيش متفاوت است.
كليد‌واژه‌ها: علم، دين، علم ديني، علوم انساني اسلامي، استلزام روش¬شناختي.