مباني فلسفي پژوهش تركيبي و نقد آن

سيدمهدي ميرهادي/ دکتراي فلسفه تعليم و تربيت دانشگاه اصفهان     mmirhadii@gmail.com  
‌دريافت: 09/08/1399 ـ پذيرش: 05/11/1399

چکيده
مباني فلسفي‌، نظامي از باورداشت‌هاي بنيادي است که بر پژوهش‌، چگونگي اجرا و روش‌هاي آن تأثير مي‌گذارد. مقالة حاضر با هدف تبيين مبناي فلسفي پژوهش ترکيبي تدوين شده است. در پژوهش ترکيبي، از رويکردهاي نظري متفاوت‌، طرح‌هاي متنوع ترکيبي‌، روش‌هاي گوناگون گردآوري و تحليل داده‌ها و منابع گوناگون اطلاعات استفاده مي‌شود. تحليل و استنتاج‌، روش مورد استفاده در اين مقاله بوده است‌. پراگماتيسم اصلي‌ترين مبناي فلسفي پژوهش ترکيبي است. ابزارگرايي و فايده‌گرايي‌، وجه ارتباطي پراگماتيسم با پژوهش ترکيبي‌اند. ابزارگرايي پيامد معرفت‌شناسي پراگماتيسم و فايده‌گرايي، نتيجة ارزش‌شناسي آن است. مقالة حاضر اثر‌پذيري پژوهش ترکيبي از پراگماتيسم و نقد‌هاي مربوط به آن را مورد بررسي قرار داده است.
کليد‌واژه‌ها: پژوهش ترکيبي، روش‌شناختي، مباني فلسفي، پراگماتيسم، ابزار‌گرايي، فايده‌گرايي.