نقش بهره‌گيري از قرائن در روش تفسيري قرآن به قرآن از نگاه علامه طباطبائي با تأكيد بر آيات اخلاق اجتماعي

* طاهره حاجي رحيمي/ طلبة سطح چهار مؤسسة آموزش عالي حضرت زهرا عليها السلام ميبد    t.hagerahime71@gmail.com
محمدعلي محيطي اردکان / استاديار گروه فلسفة مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    hekmatquestion@gmail.com
دريافت: 28/02/1400 ـ پذيرش: 17/05/1400
چكيده
قرآن کريم کتاب هدايت و دربردارندة تمام دستورالعمل‌هاي موردنياز انسان براي دستيابي به سعادت فردي و اجتماعي است. استفاده از روش و ابزار صحيح، شرط لازم رسيدن به فهم درست و جامع از اين دستورالعمل‌هاست. بهره‌گيري از قرائن موجود در کلام، اعم از پيوسته و ناپيوسته، ازجمله روش‌هاي عام تفسير در روش تفسيري قرآن به قرآن است. پژوهش حاضر با روش توصيفي ـ تحليلي درصدد است تا نقش بهره‌گيري از قرائن را در تفسير قرآن به قرآن آيات اخلاق اجتماعي از نگاه مفسر بزرگ جهان اسلام، علامه طباطبائي استخراج و تبيين کند. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه علامه طباطبائي در کنار بهره‌گيري از سياق به‌عنوان تنها قرينة پيوستة لفظي در روش تفسيري قرآن به قرآن، از قرائن پيوستة غيرلفظي و ناپيوستة کلام نيز در تفسير آيات اخلاق اجتماعي بهره برده است.
کليدواژه‌ها: روش‌شناسي، قرائن، اخلاق اجتماعي، قرآن کريم، تفسير الميزان، علامه طباطبائي.